Rozmowa z psychologiem na MultiSelect

Pytanie: „Czy posiada Pan jakieś dodatkowe umiejętności, uprawnienia?”
Przykładowa odpowiedź: „Tak. Mam prawo jazdy kategorii A, B oraz uprawnienia do kierowania łodziami motorowodnymi. Ukończyłem też kurs ratownika wodnego i posługuję się językiem angielskim na poziomie B2.” Oczywiście wstaw tu swoje faktyczne kwalifikacje. Jeśli masz ich dużo, możesz powiedzieć ogólnie a potem dać przykład: „Tak, mam kilka dodatkowych kwalifikacji – np. prawo jazdy kat. C, ukończony kurs samoobrony oraz certyfikat z pierwszej pomocy.” Psycholog najpewniej zanotuje najważniejsze. Pamiętaj, by wspomnieć wszystko, co może być istotne, także jeśli to oczywistość – np. obsługa komputera (jeśli masz formalne potwierdzenie, powiedz: „certyfikat ECDL”). To nie czas na skromność, ale też nie koloryzuj – podaj to, co naprawdę masz. Jeśli nie masz nic specjalnego poza prawem jazdy kat. B, a psycholog dopyta „To wszystko?”, możesz dodać: „Jeszcze w trakcie studiów działałem w kole naukowym, gdzie nauczyłem się podstaw programowania/organizacji eventów itp.” – cokolwiek, co pokaże, że nie jesteś „goły”. Ale generalnie, każdy jakieś dodatkowe umiejętności ma, więc na pewno coś wymienisz.

Pytanie: „Czy odbywał Pan jakieś staże lub praktyki? Co Pan na nich robił?”
Przykładowa odpowiedź: „Tak, odbyłem miesięczną praktykę studencką w Komendzie Powiatowej Policji w Nowym Sączu. Pracowałem wtedy w sekretariacie komendanta, pomagałem przy redagowaniu dokumentów i poznałem od środka pracę Policji. Miałem też okazję przez parę dni towarzyszyć dzielnicowemu, co bardzo mi się spodobało i dało obraz pracy w terenie.” (Jeśli miałeś taki staż – super, opowiedz jak powyżej, zaznaczając czego się nauczyłeś i że utwierdziło Cię to w chęci służby. Jeśli nie miałeś żadnych staży, powiedz krótko: „Nie, nie odbywałem formalnych praktyk, ale pracując w firmie X miałem podobne obowiązki jak stażysta (np. byłem nowy i uczyłem się przez pierwsze miesiące).” Ogólnie nie jest to pytanie, które Cię pogrąży, jeśli odpowiesz negatywnie – psycholog raczej chce wyłapać, jeśli były jakieś praktyki w służbach, bo to go zainteresuje. Więc jeśli nie było – mówisz „nie” i temat prawdopodobnie umrze.)

Pytanie: „Czy pracował Pan w trakcie studiów? Gdzie Pan po kolei pracował?”
Przykładowa odpowiedź: „Tak, od drugiego roku studiów pracowałem dorywczo jako kurier rowerowy. Po studiach w 2019 zatrudniłem się w firmie ochroniarskiej X, gdzie przepracowałem rok jako pracownik ochrony. Następnie od 2020 do teraz pracuję w magazynie logistycznym firmy Y jako koordynator zmiany.” W tej odpowiedzi widać chronologię i nazwy stanowisk. Tak właśnie należy odpowiedzieć: wymień wszystkie istotne miejsca pracy, najlepiej z datami lub chociaż latami. Jeśli prac miałeś dużo, podaj te najważniejsze lub zgrupuj: „W trakcie studiów imałem się różnych prac – byłem barmanem, dostawcą pizzy – ale po studiach podjąłem stałe zatrudnienie tu i tu…”. Ważne by nie pominąć nic kluczowego, co masz wpisane w CV. Psycholog może dopytywać o lata (czy pamiętasz dokładnie). Warto więc wcześniej przygotować sobie chronologię swojego zatrudnienia. Jeśli pewnych dat nie pamiętasz co do miesiąca – to normalne, można powiedzieć np. „około pół roku w 2018”. Jeśli masz okresy bez pracy – też miej wyjaśnienie: „Przez pierwsze miesiące 2021 byłem bez pracy, bo akurat zmieniałem miejsce zamieszkania i szukałem nowej posady.” Chodzi o to, by nie zostawiać wrażenia „tu coś nie gra…”. Generalnie jednak sumienne wymienienie prac, jak w modelu, jest dobrze odbierane – pokazuje, że kandydat nie ma nic do ukrycia i potrafi logicznie opisać swoją ścieżkę.

Pytanie (doprecyzujące): „Czy pamięta Pan lata pracy w poszczególnych firmach?”
Przykładowa odpowiedź: „Tak. 2019 – firma X (ochrona), 2020–obecnie – firma Y (logistyka). Wcześniejsze dorywcze prace: 2017–2018 – kurier.” Tu demonstrujesz, że pamiętasz daty. Jeśli wolisz, możesz odpowiedzieć pełnym zdaniem: „W firmie X pracowałem od czerwca 2019 do maja 2020, a w firmie Y od lipca 2020 do dziś.” Ważne by choć przybliżone ramy czasowe podać. Jeśli się pomylisz, nie panikuj – popraw się od razu: „Przepraszam, pomyliłem rok – w firmie X byłem w 2018, nie 2019.” Lepiej tak, niż brnąć.

Pytanie: „Czy praca w [konkretne miejsce] była charytatywna, czy zarobkowa?”
Przykładowa odpowiedź: „To była praca zarobkowa – dostawałem normalne wynagrodzenie. Aczkolwiek była to pomoc osobom niepełnosprawnym, więc miała też aspekt społeczny, choć wykonywałem ją odpłatnie.” Taki model odpowiedzi sprawdziłby się np. gdy pytają o pracę w fundacji, hospicjum itp., żeby przyznać, że to praca płatna, ale podkreślić, że jednak pomagałeś ludziom, a nie np. sprzedawałeś im coś. Jeśli faktycznie coś robiłeś charytatywnie, powiedz to wyraźnie: „Tak, udzielałem się jako wolontariusz w domu dziecka, to nie była praca zarobkowa.” To duży plus. Gdy psycholog pyta wprost taki szczegół, lepiej nie odpowiadać jednym słowem. Modelowa odpowiedź wyżej dodaje trochę refleksji – dzięki temu psycholog widzi, że zastanawiasz się nad charakterem swojej pracy. W tamtym odnotowanym przypadku kandydat po prostu odpowiedział „zarobkowa” i wyszło na minus, bo spodziewano się wolontariatu. Gdyby dodał coś jak w modelu – że pomagał i tak – może złagodziłby efekt.

WESPRZYJ NAS KAWĄ:      

Strony: 1234567891011121314151617181920212223242526272829