Rozmowa z psychologiem na MultiSelect

Pytanie: “Ile lat pracuje Pan w obecnej firmie?”
Przykładowa odpowiedź: „Pracuję obecnie czwarty rok w firmie Y – zacząłem w lipcu 2020, czyli minęły już prawie 3 lata.” Prosto, rzeczowo. Jeśli krótko gdzieś pracujesz i to twoja jedyna praca, możesz powiedzieć: „Obecnie pracuję dopiero 5 miesięcy w firmie X, wcześniej byłem studentem.” Chodzi o jasność sytuacji. Psycholog może sprawdzać, czy np. nie nudzisz się szybko (jeśli nigdzie nie pracowałeś dłużej niż rok – to sygnał, że możesz i z Policji szybko odejść). Jeśli tak jest, możesz dodać zawczasu: „Niestety do tej pory to były krótkie epizody – firma Y upadła po 8 miesiącach mojej pracy, a w Z musiałem zrezygnować z powodu przeprowadzki.” W modelowej odpowiedzi powyżej zakładamy stabilny, kilkuletni staż – to pozytywne wrażenie stabilności.

Pytanie: „Czy zdaje Pan do Policji po raz pierwszy?” / “Dlaczego zdaje Pan kolejny raz?”
Przykładowa odpowiedź (gdy pierwszy raz): „Tak, to moje pierwsze podejście do Policji.” Nie bój się powiedzieć krótko. Jeśli to pierwsza próba, nie ma co rozwodzić – chyba że chcesz dodać np.: „Decyzję o wstąpieniu podjąłem niedawno, po upewnieniu się, że spełniam wszystkie wymagania.” Ale to opcjonalne. Zwykle pytanie pierwsze jest zamknięte – odpowiadasz tak/nie i ewentualnie czekasz czy będzie dalszy ciąg.

Przykładowa odpowiedź (gdy kolejny raz): „To moje trzecie podejście do rekrutacji. Poprzednio dwa razy nie przeszedłem testu MultiSelect – za pierwszym razem zabrakło mi paru punktów według orzeczenia, za drugim razem nie udało się na rozmowie. Odczekałem wymagany czas i spróbowałem ponownie, bo bardzo zależy mi na służbie. Myślę, że przez ten czas dojrzałem i popracowałem nad sobą, żeby tym razem się udało.” Ta odpowiedź jest szczera i pokazuje determinację oraz autorefleksję. Zawrzyj w niej koniecznie informację, że wnioski wyciągnięte! Psycholog to doceni – każdy może nie zdać za pierwszym razem, ważne co potem zrobił. Unikaj użalania się typu „nie wiem czemu tam mnie uwalili” albo „to przez komisję, a nie moją winę”. Modelowa odpowiedź powyżej przyznaje: „nie udało się na rozmowie” – czyli przyjmujesz to, nie szukasz winy, i mówisz że dojrzałeś. To jest postawa mile widziana.

Pytanie: „Co stwierdziła komisja, która Pana wcześniej odrzuciła?”
Przykładowa odpowiedź: „W orzeczeniu miałem napisane, że nie spełniam profilu wymagań. Nie było tam więcej szczegółów. Zrozumiałem jednak, że muszę popracować nad sobą. Poprosiłem nawet o informację zwrotną i zasugerowano mi, bym zdobył więcej doświadczenia w pracy z ludźmi. Dlatego zatrudniłem się w firmie, gdzie mam dużo kontaktu z klientami. Teraz wróciłem z przeświadczeniem, że jestem lepszym kandydatem.” Oczywiście dostosuj do swojej sytuacji. Jeśli nie wiesz, co komisja stwierdziła, bo dali tylko ogólnik – powiedz: „Nie podano mi szczegółów, jedynie że profil był niezgodny z wymaganiami. Mogę się tylko domyślać, że powodem mógł być np. zbyt mały staż życiowy. Dlatego postanowiłem nabrać doświadczenia i spróbować ponownie.” Taka odpowiedź pokazuje pokorę i chęć poprawy. Nigdy: „Nie pamiętam co stwierdzili” albo „Nic ważnego, może błąd jakiś był” – to sugeruje lekceważenie tematu i brak samowiedzy.

Pytanie: „Skąd pomysł na pracę w Policji? Dlaczego tak usilnie stara się Pan o tę służbę?”
Przykładowa odpowiedź: (Przykładowa wypowiedź kandydata została już przedstawiona w opisie przebiegu rozmowy wyżej – możesz cofnąć się do odpowiedniej sekcji i zobaczyć wzór wypowiedzi. 🙂 Pamiętaj, by zawrzeć motywację prospołeczną, świadomość wyzwań i osobiste przekonanie. Unikaj podawania tylko pragmatycznych powodów.)*

(Wyjaśnienie: Powyżej zachęcamy czytelnika do skorzystania z obszernie opisanej wcześniej przykładowej odpowiedzi. W modelowych odpowiedziach nie chcemy się powtarzać dokładnie tym samym tekstem, dlatego tutaj odsyłamy do akapitu z etapu 3, gdzie podaliśmy przykład dobrej odpowiedzi dotyczącej motywacji.)

Warto pamiętać, że surowe wymogi dotyczące zdrowia psychicznego nie są zarezerwowane wyłącznie dla osób aspirujących do założenia munduru. Specjalistyczny test na pozwolenie na broń to nieodłączny i niezwykle istotny element procedury dla osób cywilnych, mający na celu potwierdzenie, że ubiegający się o nie kandydat jest osobą w pełni odpowiedzialną i zrównoważoną. Badanie to skutecznie eliminuje jednostki o cechach impulsywnych lub wykazujące zaburzenia osobowości, co stanowi gwarancję bezpieczeństwa publicznego i daje pewność, że broń trafi wyłącznie w ręce osób zdolnych do racjonalnej oceny sytuacji w warunkach silnego pobudzenia emocjonalnego.

WESPRZYJ NAS KAWĄ:      

Strony: 1234567891011121314151617181920212223242526272829