Największy sukces
Pytanie: „Co uważa Pan/Pani za swój największy sukces?”
To pytanie ma pokazać, co kandydat sam postrzega jako swój sukces oraz w jakim tonie o nim opowiada. Ważne jest, by wybrać coś naprawdę dla nas istotnego – najlepiej takiego, co świadczy o naszych umiejętnościach, determinacji albo pozytywnym wpływie na innych. Może to być osiągnięcie zawodowe, edukacyjne, sportowe lub każde inne, z którego jesteśmy szczerze dumni. Opowiadając o sukcesie, warto zachować równowagę między dumą, a pokorą – dobrze pokazać radość z osiągnięcia, ale bez popadania w samochwalstwo.
Przykładowa opowieść: „Za mój największy dotychczasowy sukces uważam ukończenie studiów magisterskich jako pierwszy w swojej rodzinie. Pochodzę z małej miejscowości, gdzie niewiele osób w ogóle decydowało się na studia – większość moich rówieśników po szkole średniej od razu szła do pracy. Ja postanowiłem pójść na studia prawnicze, choć wiedziałem, że przede mną trudne lata nauki i że rodzice nie będą w stanie mnie finansowo wspierać tak, jak by chcieli. Przez cały okres studiów łączyłem naukę z pracą na pół etatu, żeby się utrzymać w dużym mieście. Nie było łatwo – gdy moi znajomi mieli wolne weekendy, ja często siedziałem nad książkami albo brałem dodatkowe zmiany w pracy. Miewałem momenty zmęczenia, ale wytrwałem. Obroniłem pracę magisterską na piątkę. Kiedy odbierałem dyplom, czułem ogromną satysfakcję – nie tylko dlatego, że zdobyłem wykształcenie, ale też dlatego, że pokonałem wiele przeszkód po drodze. Ta historia jest dla mnie dowodem na to, że ciężka praca i determinacja popłacają. Każde kolejne wyzwanie – czy to w życiu, czy w służbie – traktuję z przekonaniem, że skoro dałem radę wtedy, to z innymi rzeczami też sobie poradzę.”
Na koniec warto podkreślić: opowiadając psychologowi o swoich doświadczeniach, zawsze trzymaj się prawdy i własnych przeżyć. Nie ma uniwersalnie dobrych odpowiedzi – jest za to szczerość, refleksja i pokazanie siebie jako osoby dojrzałej, empatycznej i odpornej psychicznie. Jeśli Twoje odpowiedzi będą płynąć z autentycznych doświadczeń, masz dużo większą szansę zrobić dobre wrażenie niż próbując wyrecytować wyuczony tekst.
Najczęściej zadawane pytania
- Czy pytania na rozmowie są zawsze takie same? – Istnieje pewna pula typowych pytań (dotyczących m.in. motywacji, cech charakteru, reakcji na stres, doświadczeń życiowych) i większość z nich pojawia się u wielu kandydatów. Psychologowie często zadają je w podobnej formie, choć mogą je formułować nieco inaczej lub zadawać w różnej kolejności. Warto przejrzeć listę przykładowych pytań (takich jak w tym poradniku), żeby nie dać się zaskoczyć – jednak trzeba być gotowym też na ewentualne pytania dodatkowe, wynikające z przebiegu rozmowy.
- Czy muszę odpowiadać na wszystkie pytania szczerze? – Tak, szczerość jest bardzo ważna. Próby koloryzowania rzeczywistości czy podawania nieprawdziwych informacji mogą zostać szybko wychwycone przez doświadczonego psychologa. Oczywiście należy przedstawiać swoje doświadczenia w pozytywnym świetle, ale bez kłamstw i sprzeczności. Jeśli czegoś nie chcesz ujawniać, lepiej zastanowić się zawczasu, jak o tym opowiedzieć ogólnie lub akcentując, czego się z danej sytuacji nauczyłeś/nauczyłaś, zamiast kłamać.
- Co zrobić, jeśli nie pamiętam jakiejś daty lub szczegółu z życiorysu? – Najlepiej przed rozmową odświeżyć sobie podstawowe fakty ze swojego CV (daty ukończenia szkół, okresy zatrudnienia itp.). Jeśli jednak w trakcie rozmowy zdarzy Ci się zapomnieć jakiś szczegół, nie wpadaj w panikę. Możesz spokojnie powiedzieć: „Proszę wybaczyć, musiałbym to sprawdzić, bo nie pamiętam dokładnie”. Ważne, by nie próbować na siłę zgadywać – psycholog doceni opanowanie i uczciwość bardziej niż podanie potencjalnie błędnej informacji wymyślonej naprędce.
- Czy mogę odmówić odpowiedzi na pytanie, które wydaje mi się zbyt osobiste? – W rozmowie rekrutacyjnej pytania dotyczą przede wszystkim Twojego życia zawodowego, edukacji, motywacji i cech istotnych z punktu widzenia służby. Raczej nie zdarzają się pytania, które wykraczałyby daleko poza ten zakres. Jeśli jednak jakieś pytanie sprawi Ci dyskomfort, możesz poprosić o doprecyzowanie lub spróbować odpowiedzieć ogólniejszym tonem, nie zdradzając bardzo intymnych szczegółów. Otwarta odmowa odpowiedzi jest ostatecznością i może zostać odebrana negatywnie – psycholog może pomyśleć, że coś ukrywasz. Lepiej więc starać się jednak udzielić odpowiedzi, choćby częściowej. Pamiętaj, że celem pytań nie jest Cię skrzywdzić, tylko poznać – czasem nawet trudniejsze pytanie ma pokazać Twoją dojrzałość i samoświadomość.
- Czy psycholog zna wyniki moich testów pisemnych (MultiSelect)? – Tak, psycholog prowadzący rozmowę ma dostęp do Twoich wyników testów psychologicznych i kwestionariuszy wypełnianych wcześniej. Może też znać podstawowe informacje z Twojej teczki osobowej (np. CV, ankiety personalnej). Dzięki temu, jeśli coś w testach wyszło nietypowego lub na granicy normy, może dopytać o to podczas rozmowy, żeby lepiej Cię zrozumieć. Nie dziw się więc, jeżeli psycholog wróci do jakiegoś wątku z Twoich odpowiedzi testowych – to normalna procedura, mająca na celu weryfikację spójności Twojego profilu.
- Jak najlepiej przygotować się do rozmowy z psychologiem? – Przede wszystkim poznaj siebie: przemyśl swoje motywy do służby, przypomnij sobie konkretne sytuacje ze swojego życia, które świadczą o Twoich cechach (odwaga, odporność, umiejętność pracy w zespole itp.). Skorzystaj z tego poradnika – przećwicz opowiadanie swoich historii na głos, tak aby brzmiały swobodnie. Możesz poprosić bliską osobę o przeprowadzenie z Tobą próbnej rozmowy. Zadbaj też o odpoczynek przed dniem rozmowy – idź wyspany/wyspana, skoncentrowany/a. W trakcie rozmowy słuchaj uważnie pytań, nie bój się chwilki zastanowienia przed odpowiedzią. Jeśli poczujesz stres, weź kilka głębszych oddechów – to naturalne, że się denerwujesz, psycholog zdaje sobie z tego sprawę. Dobre przygotowanie merytoryczne daje jednak pewność siebie, która pomoże opanować zdenerwowanie.
- Jak mam się zachowywać podczas rozmowy? – Zachowuj się naturalnie i kulturalnie. Pamiętaj o podstawowych zasadach komunikacji: patrz rozmówcy w oczy (to oznaka szczerości i pewności siebie), nie garb się, mów wyraźnie i na temat. Staraj się nie używać wulgaryzmów ani zbyt potocznego języka – formułuj wypowiedzi w miarę jasno. Jeśli czegoś nie dosłyszysz lub nie zrozumiesz pytania, grzecznie poproś o powtórzenie zamiast zgadywać. Bądź sobą – nie staraj się na siłę grać kogoś innego, bo doświadczony psycholog szybko to zauważy. Lepiej pokazać się jako autentyczna osoba z zaletami i świadomością własnych wad, niż udawać ideał.
Kowalik
Szkoda, że wcześniej nie było tego na stronie. Za podobne materiały zapłaciłem kilkaset złotych, teraz są za darmo. Przykładowe odpowiedzi lepsze niż w opracowaniach.
Sadam
Witam.
Czy jako osoba ukarana mandatem w kwocie 50 złotych 10 lat temu za kradzież sklepową i od tego czasu jestem czysty to czy z góry jestem skreślony przy rekrutacji do policji? Czy pisząc list do osoby wysoko postawionej w policji z prośbą o usunięcie wpisu z KSIP i danie szansy na wstąpienie w szeregi policji jest sens? Jestem zdeterminowany wstąpić do policji a przez jeden błąd młodości też nie powinni skreślać człowieka.