🗣️ Sposób komunikacji podczas rozmowy: Pamiętaj, że psycholog ocenia nie tylko co mówisz, ale jak mówisz. Mów wyraźnie i na temat, nie za cicho (by nie trzeba było dopytywać), ale też nie nazbyt głośno. Jeśli czujesz, że stres ściska Ci gardło – to normalne – zaczerpnij dyskretnie tchu i zacznij wypowiedź spokojnym tempem. Nie spiesz się z odpowiedziami. Gdy padnie pytanie, masz prawo chwilę się zastanowić – to nawet lepiej świadczy o Tobie, że chcesz udzielić przemyślanej odpowiedzi. Unikaj jednak długiego milczenia; jeśli potrzebujesz czasu, możesz powiedzieć: „Proszę pozwolić, że pomyślę przez sekundę…”, co pokaże, że kontrolujesz przebieg rozmowy. Staraj się budować odpowiedzi zrozumiale: najlepiej najpierw krótko odpowiedzieć na pytanie wprost, a potem rozwinąć swoją myśl przykładem lub wyjaśnieniem. Na przykład, na pytanie o krytykę od przełożonego możesz zacząć: „Uważam, że potrafię przyjmować konstruktywną krytykę. Przekonałem się o tym, gdy… (i tu podajesz sytuację)”. Dzięki temu psycholog od razu słyszy konkretną deklarację, a następnie dowiaduje się, z czego ona wynika – to bardzo czytelny układ wypowiedzi.
😯 Trudne pytania i panowanie nad emocjami: Możliwe, że usłyszysz pytanie, które Cię zaskoczy albo dotknie trudnego dla Ciebie tematu. Psycholog czasem celowo wchodzi w obszary wymagające refleksji (np. „Co uważa Pan/Pani za swoją największą porażkę?” albo „Czy jest coś, co budzi Pana/Pani obawy w związku ze służbą?”). W takich chwilach najważniejsze to nie wpadać w panikę. Jeśli pytanie jest niezrozumiałe lub bardzo ogólne, śmiało poproś o doprecyzowanie: np. „Czy mógłby Pan/Pani powtórzyć pytanie?” lub „Czy chodzi Panu/Pani o sytuację z życia prywatnego, czy zawodowego?”. To zupełnie naturalne i lepsze niż odpowiadać na oślep. Gdy poczujesz silne emocje (zdenerwowanie, wzruszenie), spróbuj zastosować prostą technikę: weź wolno wdech nosem, licz w myślach do 3, potem powoli wypuść powietrze ustami. Taki oddech można wykonać nawet w trakcie słuchania pytania – uspokaja tętno i rozluźnia nieco napięcie. Możesz też szczerze powiedzieć, co czujesz, w kontrolowany sposób: np. uśmiechnąć się i przyznać „Trochę się denerwuję, to dla mnie ważna rozmowa”, co zwykle spotyka się ze zrozumieniem, a Tobie pozwala rozładować nieco presję.
🙂 Pozytywne nastawienie: Od momentu wejścia na salę do końca rozmowy staraj się emanować umiarkowanym optymizmem i pewnością siebie. Nie chodzi o sztuczny uśmiech od ucha do ucha ani udawanie kogoś, kim nie jesteś. Raczej o pokazanie, że cieszysz się z bycia tu, gdzie jesteś, bo zależy Ci na służbie. Utrzymuj życzliwy, rzeczowy ton rozmowy. Kiedy psycholog coś opowiada lub precyzuje pytanie – słuchaj uważnie, skinij głową, okaż zainteresowanie. Gdy nie zgadzasz się z jakimś stwierdzeniem albo pytanie Cię zaskoczy – zachowaj się profesjonalnie: nie okazuj frustracji, tylko rzeczowo wyjaśnij swoje stanowisko. Na zakończenie rozmowy podziękuj za poświęcony czas. Możesz śmiało powiedzieć, że było to dla Ciebie cenne doświadczenie i że jeśli pojawiłyby się dodatkowe pytania, jesteś do dyspozycji. Taka postawa – uprzejma, ale pewna siebie – zostawia dobre wrażenie.
W dniu rozmowy bądź sobą, ale w najlepszym wydaniu. Wysypiaj się, pilnuj organizacji, komunikuj się jasno i spokojnie. Niech Twój spokój, uprzejmość i opanowanie mówią same za siebie. Gdy połączysz to z merytorycznym przygotowaniem, nad którym pracowałeś (-aś) wcześniej, masz bardzo duże szanse zaprezentować się z jak najlepszej strony.
Pytania i odpowiedzi od kandydatów
W trakcie przygotowań do MultiSelect kandydaci zadają mnóstwo pytań i nic w tym dziwnego – to wymagający etap, więc naturalne jest, że chcesz wiedzieć jak najwięcej. W poprzednich częściach poradnika odpowiedzieliśmy już na wiele z nich (np. na czym polega test, co jest oceniane, jak wygląda rozmowa). Poniżej znajdziesz kolejne często pojawiające się pytania, wraz z wyjaśnieniami i poradami. Być może nurtują Cię podobne kwestie – mamy nadzieję, że rozwieją one Twoje wątpliwości.
Co jeśli nie znam odpowiedzi na pytanie psychologa albo nigdy nie byłem/am w opisywanej sytuacji?
To dość częsty dylemat. Załóżmy, że psycholog pyta o sytuację, w której musiałeś/aś np. wykazać się odwagą cywilną, a Ty w pierwszej chwili masz pustkę w głowie, bo czy ja kiedykolwiek…? Po pierwsze, nie panikuj. Masz prawo chwilę pomyśleć. Jeśli naprawdę nie przychodzi Ci do głowy żaden konkret z życia, możesz odpowiedzieć dwutorowo: najpierw opisz, co byś zrobił/a hipotetycznie, gdyby taka sytuacja miała miejsce, a potem – jeśli to możliwe – podaj sytuację zbliżoną, choćby z innej dziedziny życia. Możesz na przykład powiedzieć: „Nigdy nie byłem w tak skrajnej sytuacji, ale wyobrażam sobie, że postąpiłbym… (tu opisujesz swoje przypuszczalne zachowanie). Natomiast mogę opowiedzieć o podobnym doświadczeniu, kiedy… (i tu przytaczasz jakąś sytuację, nawet mniejszej wagi, gdzie wykazałeś się pożądaną cechą)”. Taka odpowiedź jest o wiele lepsza niż stwierdzenie „Nie wiem, nie miałem takiej sytuacji”, które zamyka temat. Pokazujesz w ten sposób, że umiesz przełożyć swoje wartości i wyobrażenia na potencjalne działanie, a jednocześnie szukasz w pamięci czegokolwiek, co może potwierdzić Twoje słowa. To świadczy o refleksyjności. Pamiętaj – psycholog nie oczekuje, że każdy kandydat ma za sobą dramatyczne przeżycia. Bardziej chodzi o zrozumienie, jak myślisz i jak byś się zachował, gdyby przyszło co do czego.
Kluczowym momentem weryfikacji postawy kandydata jest rozmowa kwalifikacyjna do Policji, która odbywa się przed zespołem rekrutacyjnym i ma na celu sprawdzenie kompetencji społecznych oraz motywacji do założenia munduru. Podczas tego etapu oceniana jest przede wszystkim umiejętność poprawnej komunikacji, jasnego formułowania myśli oraz sposób autoprezentacji, który musi licować z powagą formacji. Zespół oceniający analizuje, czy przyszły funkcjonariusz wyznaje wartości zbieżne z etyką zawodową Policji, a także jak radzi sobie z argumentowaniem swoich decyzji pod presją pytań ze strony komisji. Wysoka punktacja z tego etapu często decyduje o ostatecznym miejscu na liście rankingowej, dlatego wymaga on od kandydata nie tylko wiedzy o strukturze formacji, ale i głębokiej autorefleksji nad własnymi doświadczeniami, które mogą zostać przekute w atuty podczas codziennej służby.
Kowalik
Szkoda, że wcześniej nie było tego na stronie. Za podobne materiały zapłaciłem kilkaset złotych, teraz są za darmo. Przykładowe odpowiedzi lepsze niż w opracowaniach.
Sadam
Witam.
Czy jako osoba ukarana mandatem w kwocie 50 złotych 10 lat temu za kradzież sklepową i od tego czasu jestem czysty to czy z góry jestem skreślony przy rekrutacji do policji? Czy pisząc list do osoby wysoko postawionej w policji z prośbą o usunięcie wpisu z KSIP i danie szansy na wstąpienie w szeregi policji jest sens? Jestem zdeterminowany wstąpić do policji a przez jeden błąd młodości też nie powinni skreślać człowieka.