Rozmowa z psychologiem na MultiSelect

Kolejne pytania mogą dotyczyć dodatkowych umiejętności, uprawnień czy kursów: „Czy posiada Pan jakieś dodatkowe umiejętności? Co to są za dodatkowe uprawnienia?”. Chodzi o wszelkie kursy, certyfikaty, prawo jazdy innych kategorii, uprawnienia ratownika, licencje itp., które mogłeś wpisać w ankiecie. Warto przed rozmową przypomnieć sobie wszystkie swoje atutowe kwalifikacje – nie tylko ze względu na rozmowę, ale też dlatego, że za wiele z nich dostaje się dodatkowe punkty w rekrutacji. Jeśli masz np. prawo jazdy kategorii A, uprawnienia instruktora sportu, ukończony kurs pierwszej pomocy, obsługę komputera potwierdzoną certyfikatem ECDL czy znajomość języka obcego na poziomie B2+, koniecznie to wymień. Nawet jeśli wydaje Ci się to drobiazgiem – dla psychologa to sygnał, że masz dodatkowe kompetencje lub pasje, a dla komisji – podstawa do przyznania bonusowych punktów. Widziano kandydatów, którzy zapominali wspomnieć o niektórych kwalifikacjach, bo byli zestresowani – nie popełnij tego błędu, przygotuj sobie wcześniej listę swoich dodatkowych umiejętności i osiągnięć, żeby w rozmowie gładko je przytoczyć.

Kolejnym zagadnieniem będą szczegóły Twojej edukacji i doświadczenia zawodowego. Psycholog może zapytać: „W jakich latach (od-do) trwała Pana nauka?” – innymi słowy, w jakich latach studiowałeś czy uczęszczałeś do szkoły policealnej, jeśli taką masz. To pytanie ma upewnić rekrutera, że nie pogubiłeś się w datach albo nie zatajasz np. jakiejś przerwy w życiorysie. W odpowiedzi wystarczy podać lata, np. „Studiowałem od 2018 do 2021 roku.” Jeśli miałeś przerwę lub zmieniałeś uczelnię, przygotuj wyjaśnienie – psycholog może dopytać o nietypowe sytuacje (np. „Dlaczego studia trwały dłużej niż standardowo?” albo „Czemu zmienił Pan kierunek po pierwszym roku?”). Nie panikuj – takie rzeczy się zdarzają, wystarczy sensownie wytłumaczyć (np. zmiana kierunku z powodu zorientowania się, co tak naprawdę Cię interesuje; przedłużenie studiów z powodu podjęcia pracy, sytuacji rodzinnej itp.). Dla psychologa istotne jest, czy potrafisz przyznać się do takich zakrętów i czegoś się z nich nauczyłeś, a nie sama chronologia.

Jeśli odbywałeś jakieś staże lub praktyki, również padnie pytanie: „Czy odbywał Pan jakieś staże lub praktyki? Co Pan robił podczas tych staży?”. Odpowiadaj na to konkretnie, podaj miejsce stażu, okres oraz swoje zadania. Np. „Odbyłem miesięczną praktykę w komendzie miejskiej Policji w Krakowie, gdzie pomagałem w pracach administracyjnych i obserwowałem pracę funkcjonariuszy dochodzeniowo-śledczych.” Taka informacja od razu przykuwa uwagę psychologa, bo sugeruje Twoje zetknięcie ze służbami mundurowymi. Rzeczywiście w jednym z przypadków psycholog dopytywał kandydata o drugi z kolei staż w jednostce policji – najwyraźniej chciał sprawdzić, czy to właśnie wtedy narodził się pomysł wstąpienia do służby. Jeżeli więc masz w CV praktykę w policji lub np. w wojsku, straży granicznej itp., przygotuj się na pytanie, co Ci się tam podobało lub czego się nauczyłeś. Możesz powiedzieć, że dzięki temu z bliska zobaczyłeś specyfikę służby i utwierdziło Cię to w planach. A jeśli staż Cię rozczarował? – lepiej o tym nie mów wprost, tylko skup się na pozytywnych aspektach (np. doceniłeś pracę policjantów, zrozumiałeś znaczenie procedur itp.).

Po edukacji psycholog przejdzie do Twojego doświadczenia zawodowego. Pytania mogą brzmieć: „Czy pracował Pan w trakcie studiów? Gdzie Pan po kolei pracował? Proszę podać lata pracy w poszczególnych firmach.”. Innymi słowy, musisz opowiedzieć swoją historię zatrudnienia – od ukończenia szkoły średniej/pełnoletności do teraz. Wymień kolejne miejsca pracy, zawody, przybliżone okresy (np. 2015–2017 – Sprzedawca w sklepie X; 2018 – praktykant w firmie Y; 2018–2020 – magazynier w firmie Z; 2021– obecnie – pracownik administracyjny w ABC). Bądź przygotowany na pytanie uzupełniające o powody zmiany pracy lub naturę danej pracy. Psycholog może np. zapytać: „Czy praca w firmie X była charytatywna, czy zarobkowa?” – tak jak to zrobił w przypadku kandydata, który wspomniał, że udzielał się w miejscu związanym z pomocą ludziom. Pytanie to miało sprawdzić, czy kandydat angażował się bezinteresownie (co byłoby dużym plusem), czy jednak robił to dla pieniędzy. W tamtym przypadku okazało się, że kandydat po prostu dorabiał w fundacji pomagającej ludziom, czyli nie była to działalność charytatywna – co psycholog przyjął do wiadomości, choć zapewne odnotował, że nie jest to „plus” w sensie wolontariatu. Jeśli masz na koncie wolontariat lub pracę pro bono, koniecznie to podkreśl (Policja ceni postawę służby i pomagania). Jeśli natomiast wszystkie Twoje prace były standardowo płatne – nie szkodzi, tylko nie próbuj naginać faktów. Możesz jednak wspomnieć, że np. „choć była to zwykła praca zarobkowa, dawała mi satysfakcję, bo pomagałem klientom rozwiązywać ich problemy” itp. – to pokaże Twoje prospołeczne nastawienie nawet w zwykłej pracy.

WESPRZYJ NAS KAWĄ:      

Strony: 1234567891011121314151617181920212223242526272829