Rozmowa z psychologiem na MultiSelect

Etap 4. Pytania o osobowość i relacje społeczne

Gdy psycholog zbada Twoje życiorysowe fakty i motywy, zwykle przechodzi do pytań natury bardziej osobistej, badających Twoją osobowość, postawę wobec ludzi i styl pracy. Pojawią się kwestie typu: „Jakie są Pana mocne strony, a jakie słabe strony (wady)?”, „Jak organizuje Pan sobie pracę (proszę opisać dzień)?”, „Woli Pan pracować indywidualnie czy w grupie? Dlaczego? Jakie są zalety pracy w grupie?”, „Jakich ludzi Pan nie lubi?”, „Z kim pracuje się Panu najtrudniej?”, „Proszę dokończyć zdanie: ‘Ludzie są…”, „Czy uważa się Pan za osobę empatyczną?” itd. Ten blok pytań ma na celu ocenę cech charakteru kandydata: czy jest koleżeński, czy konfliktowy, czy zna siebie (samoświadomość), czy potrafi współpracować, czy jest empatyczny, tolerancyjny, jak radzi sobie w relacjach.

Ponieważ część 1 naszego poradnika skupia się na etapach 1–3, omówienie szczegółowe pytań o wady, zalety i cechy osobowości przedstawimy w części 2. Dowiesz się tam m.in. jak mądrze opowiedzieć o swoich mocnych i słabych stronach, by nie zabrzmieć ani zbyt chełpliwie, ani zbyt negatywnie (czyli wady i zalety na rozmowę z psychologiem podane rozsądnie). Przeanalizujemy również, jak odpowiadać na pytania o pracę w zespole i nastawienie do innych ludzi. Na potrzeby tego rozdziału zapamiętaj tylko: psycholog będzie pytał o Twoje cechy charakteru i zachowania społeczne, więc warto wcześniej zrobić rachunek sumienia i przygotować przykłady.

Etap 5. Pytania o sytuacje trudne i odporność na stres

W końcowej fazie rozmowy psycholog zazwyczaj porusza temat Twoich doświadczeń z radzeniem sobie z trudnościami i stresem. Mogą paść pytania: „Czy był Pan kiedyś odpowiedzialny za wykonanie ważnego zadania? Proszę podać przykład.”, „Proszę opisać jakąś ważną, trudną sytuację życiową, która Pana spotkała. Dlaczego była trudna i jak Pan sobie z nią poradził?”, „Czy składał Pan sobie jakieś postanowienia (np. noworoczne) i czy udało się Panu dotrzymać któregoś? Proszę podać przykład.”, „Czy zdarza się Panu pomagać innym poza pracą? Proszę podać przykład.”, „Czy pomógł Pan kiedyś komuś, kogo Pan nie lubi? Dlaczego nie lubi Pan tej osoby?”, „Czy żałował Pan kiedyś jakiejś decyzji życiowej?”, „Co Pana najbardziej stresuje i jak radzi Pan sobie ze stresem?”, „Jakie jest Pana największe niepowodzenie w życiu?”, „Czy udało się Panu kogoś kiedyś do czegoś przekonać?” (umiejętność wpływu na innych), „Czy pełnił Pan kiedyś funkcje kierownicze?”, „Jak reaguje Pan na krytykę i czy pod jej wpływem wprowadza Pan w sobie zmiany?”, „Jaka była najważniejsza decyzja życiowa, jaką Pan podjął w ostatnim czasie?”, „Co uważa Pan za swój największy sukces?”. Jak widać, jest tego sporo – ten segment naprawdę potrafi być rozbudowany. Psycholog niejako „bombarduje” kandydata różnymi pytaniami, by wyciągnąć na światło dzienne reakcje na stres, sposób myślenia w trudnych chwilach, odporność psychiczną, umiejętność refleksji nad sobą i swoje życiowe priorytety.

Również szczegółowe omówienie tej części (etapu 5) przedstawimy w części 3 poradnika, wraz z przykładami odpowiedzi. W niniejszej części 1 chcemy Cię tylko uczulić, że takie pytania padną i są one równie ważne jak wcześniejsze. Często to właśnie tutaj rozstrzyga się, czy psycholog uzna Cię za osobę dojrzałą i odporną psychicznie, czy też dopatrzy się cech mogących przeszkodzić w służbie (np. niskiej odporności na stres, braku empatii, skłonności do agresji lub przeciwnie – zbyt dużej uległości). Dlatego w dalszych częściach poradnika skupimy się na tym, jak odpowiadać na pytania o stres, porażki, sukcesy, krytykę czy empatię. Już teraz jednak warto zapamiętać kilka ogólnych wskazówek, gdy mówisz o trudnych sytuacjach – podkreślaj, jak je rozwiązałeś; gdy mówisz o stresie – najpierw zaznacz, że potrafisz go opanować i że bywa motywujący, a dopiero potem wspomnij o technikach relaksu (np. sport, muzyka); gdy pytają o Twoje wady lub porażki – bądź szczery, ale pokaż, że wyciągasz z nich naukę; gdy pytają o sukcesy – pochwal się z umiarem, wybierając coś faktycznie dla Ciebie ważnego (np. zdobycie jakiegoś osiągnięcia osobistego), a nie banalnego. Tego typu niuanse będziemy jeszcze analizować, byś wiedział, jak zaprezentować się jako osoba odporna, lecz nie arogancka; pewna siebie, lecz refleksyjna; empatyczna, ale twarda wtedy, gdy trzeba.

Jak widzisz, cała rozmowa z psychologiem przebiega od pytań łatwych do coraz trudniejszych i bardziej pogłębionych. To celowa strategia – najpierw Cię rozluźnić i poznać fakty, potem stopniowo wejść w głębsze obszary Twojej osobowości. W każdej z tych części możesz zapunktować albo popełnić błąd. Na szczęście, dzięki dokładnemu prześledzeniu powyższych etapów, wiesz już, czego się spodziewać i gdzie uważać.

Kolejnym miejscem, gdzie stabilność emocjonalna kandydata jest poddawana rygorystycznej weryfikacji, okazuje się rekrutacja do Służby Więziennej. Podczas rozmowy z psychologiem w tym procesie, kandydaci są szczegółowo badani pod kątem asertywności oraz wysokiej odporności na manipulację, co ma fundamentalne znaczenie w specyficznych warunkach pracy w zakładach karnych. Eksperci analizują, czy przyszły funkcjonariusz posiada odpowiednio wykształcone mechanizmy obronne, które pozwolą mu na codzienny, profesjonalny kontakt z osadzonymi bez narażania własnego dobrostanu psychicznego czy autorytetu formacji.

WESPRZYJ NAS KAWĄ:      

Strony: 1234567891011121314151617181920212223242526272829